Od Dark Moon'a: Zgromadzenie Posłańców II

Postanowiłem najpierw odszukać Laylę aby poinformować ją o mojej podróży i zapytać o ewentualne sojusze. Klacz pasła się na łące jednocześnie obserwując dwa dokazujące źrebaki.
- Lay, za dwa tygodnie rozpoczyna się Walne Zgromadzenie Posłańców. W tym roku jest dość daleko stąd, więc powinienem wyruszyć jak najszybciej. Masz dla mnie jakieś zadania? Będą tam niemal wszyscy posłańcy, więc mogę porozmawiać o sojuszach...

< Layla? >
_________________________
CD od Layli

- Tak. Powinien tam być taki ogier Shadow, to posłaniec stada mojej przyjaciółki. Popytaj się co i jak z tym sojuszem. A i uważaj na siebie.
- Ok. - ogier kiwnął głową.

<Dark Moon>?
___________________________
CD od Dark Moon'a

Wiedziałem jak wygląda Shadow. Był karym ogierem z dużymi, białymi odmianami na nogach. Całkiem sympatyczny facet.
Stwierdziłem, że wyruszę następnego dnia o świcie. Z Rodzynką pożegnam się już dziś.
Siwa klacz pasła się niedaleko Roxet'a i Persefony.
- Jutro znikam na kilka tygodni. Zgromadzenie posłańców - wyjaśniłem, zanim zapytała.

< Rodzynka? >
________________________________
CD od Rodzynki

Rozumiem. Tylko nich ci żadna nie wpadnie w oko bo... - pogroziłam mu i się roześmiałam - Em... Dark? - Tak? - zapytał. - Bo... Ja muszę ci coś powiedzieć. - Co? - Bo ja... - Dark! Idziesz już!? - usłyszałam Laylę. - Powiesz mi jak wrócę. Cześć. - Na razie. - powiedziałam cicho. Dark ruszył. Westchnęłam smutno. - Czeka cię miła niespodzianka, kiedy wrócisz. - mruknęłam do siebie. Podeszła do mnie Layla. - Cześć, Rodzynko. Czemu jesteś smutna? Bo Dark Moon pobiegł na to zebranie? Nie martw się, wróci. - Ja wiem tylko... - westchnęłam - Nie zdążyłam mu powiedzieć, że... - urwałam - Że co? - zaciekawiła się - Że jestem w ciąży. <Layla?> _____________________________ CD od Layli - Super, Caroline i Will będą mieć kolegę. - Lub koleżankę - dodała przyszła mama. - Ale... jeśli Dark Moona przyprowadzi córkę? <Rodzynko, co będzie?> __________________________________ CD od Rodzynki - To nic. Nie wygonię przecież jego córki. < Layla? > ____________________________________ CD od Layli - No wiem... ale chodzi o stosunki między tobą  jego córką. <Rodzynko?> _______________________________________ CD od Rodzynki - Wiem, że będą hm... Napięte i nigdy nie zastąpię jej mamy. Wiadomo przecież, że nowe partnerki ojców nie są mile widziane, ale... Postaram się z nią nawiązać jak najlepsze stosunki. I boję się również o dziecko...Wątpię by Aronia je polubiła. Ale będzie musiała przeboleć. Mam nadzieję, że zrozumie w końcu jest dorosła...  <Layla?> ________________________________________ CD od Layli - Ona straciła matkę i ojca a potem znowu odzyskała ojca i zastanie go z nową partnerką i nowym przybranym rodzeństwem.... Hm.... obawiam się, że się zbuntuje.... A może zareaguje  jak zrównoważona i rozsądna klacz? <Rodzynka, jak myślisz>? _______________________________________ CD od Rodzynki - Mam nadzieję, że to drugie. A może w ogóle jej nie znajdzie...  < Layla? > ______________________________________ CD od Layli -Może. <Rodzynko>? _____________________________ CD od Rodzynki - Ale jeśli ją znajdzie obie będziemy się musiały przystosować... - zamyśliłam się. Usłyszałam trzask. Gdy się odwróciłam z lasu wybiegli Will i Caro. - Will, Caroline, dorośli rozmawiają!. - skarciła Layla. - Niech zostaną. - uspokoiłam - Dają mi świadomość, że dam radę. - A z czym ciociu? - zaciekawiła się Caro. - Caro! - jęknęła Layla. - Będę miała źrebaczka, wiesz? - uśmiechnęłam się. - Ale fajnie! - ucieszyła się mała. - A ty, Will cieszysz się? - zapytała Layla. < Will? > ___________________________________ CD od Willa - Nie za bardzo... - odpowiedziałem nieśmiało. - Czemu? - spytała się ciocia. - Bo... Bo czuję, że jestem taki... Samotny - odpowiedziałem. < Rodzynka? > __________________________________________ CD od Rodzynki - Samotny? - zdziwiłam się - Przecież masz Caro. A gdy się urodzą będzie jeszcze więcej towarzystwa!  Will? _____________________________________ CD od Willa - Wiem, że będzie jeszcze więcej, ale czuję się samotny, bo jestem jedynym ogierem w tym towarzystwie i nie nauczę się takiej wytrwałości, odwagi itp. jeśli będę przebywać z klaczami - odpowiedziałem. - Klacze też takie są - odpowiedziała buntowniczo ciocia - Ale, to prawda, w innym stopniu. - No właśnie. A ja nie jestem klaczą.  I chcę się nauczyć jak być ogierem. Prawdziwym ogierem. - Wiem. Ale musisz się z tym pogodzić, że nie masz ojca. - Pogodziłem się. Tylko chcę zostać ogierem.